مالیات های مستقیم چیست؟

مالیات های مستقیم چیست؟

مالیات های مستقیم بر اساس اصل توانایی پرداخت افراد تعیین می شود که می گوید آن دسته از افراد یا نهادهایی که به منابع بیشتری دسترسی دارند و درآمد بیشتری کسب می کنند باید مالیات بیشتری بپردازند. قوانین مستقیم به گونه ای تنظیم شده است که مالیات روشی برای توزیع مجدد پول در کشور است.

مالیات های مستقیم قابل انتقال به شخص یا سازمان دیگری است. شرکت ها و اشخاصی که مالیات مستقیم بر آنها اعمال می شود، تنها مسئول پرداخت مالیات هستند. عدم پرداخت به موقع مالیات ممکن است جریمه نقدی و حبس را به دنبال داشته باشد.

سیستم مالیات مستقیم، بر اساس سیستم براکت، ممکن است ناامید کننده باشد، زیرا مالیات های بالاتری را بر کسانی که به سختی برای کسب درآمد بیشتر کار می کنند، تحمیل می کند. از این رو، مردم، با این دیدگاه که نیاز به پرداخت مالیات بالاتر دارند، ممکن است برای کاهش خروجی خود، تسویه حساب کنند و بهره وری خود را محدود کنند.

مالیات های غیرمستقیم شکل دیگری از مالیات است که به صورت غیرمستقیم بر افراد در هنگام انجام معاملات بر روی کالاها و خدمات اعمال می شود. مالیات های غیر مستقیم از خرده فروشی ها و عمده فروشی ها به صورت دوره ای دریافت می شود.

ماده 57 قانون مالیات های مستقیم

یکی از ماده قانون های مهم قانون مالیات های مستقیم، ماده 57 قانون مالیات مستقیم است که شامل دو تبصره نیز می باشد. این ماده 57 قانون مالیات مستقیم در زیر توضیح داده شده:

در مورد شخص حقیقی که هیچ گونه درآمدی ندارد تا میزان معافیت مالیاتی درآمد حقوق موضوع ماده (84) این قانون از درآمد مشمول مالیات سالانه مستغلات از مالیات معاف و مازاد طبق مقررات این فصل مشمول مالیات می‌باشد.

مشمولان این ماده ‌باید اظهارنامه مخصوصی طبق نمونه‌ای که از طرف سازمان امور مالیاتی کشور تهیه خواهد شد به اداره امور مالیاتی محل وقوع ‌ملک تسلیم و اعلام نمایند که هیچ گونه درآمد دیگری ندارند.

اداره ‌امور مالیاتی مربوط باید خلاصه مندرجات اظهارنامه مودی را به‌اداره امور مالیاتی محل سکونت مودی ارسال دارد و در صورتی‌که ‌ثابت ‌شود اظهارنامه مودی خلاف واقع است مالیات متعلق به ‌اضافه یک برابر آن به عنوان جریمه وصول خواهد شد.

در اجرای حکم این ماده حقوق بازنشستگی و وظیفة دریافتی وجوایز و سود ناشی از سپرده‌های بانکی درآمد تلقی نخواهد شد.

اشاره کردیم کردیم که این ماده 57 قانون مالیات مستقیم شامل 2 تبصره می باشد:

تبصره 1 ـ حکم این ماده در مورد فرزندان صغیری که تحت ‌ولایت پدر باشند جاری نخواهد بود.

تبصره 2 ـ در صورتی که سایر درآمدهای مشمول مالیات ‌ماهانه مودی کمتر از مبلغ مذکور در این ماده باشد، آن مقدار از درآمد مشمول مالیات اجارة املاک که با سایر درآمدهای مودی بالغ برمبلغ فوق باشد معاف و مازاد طبق مقررات این فصل مشمول‌ مالیات خواهد بود.

چه کسی می توانند از معافیت موضوع ماده 57 قانون مالیات های مستقیم استفاده کنند ؟

1 – اشخاص حقیقی می توانند شامل این معافیت شوند.

2 – شخصی که تنها منبع درآمد او از اجاره ملک باشد.

3 –زمان معینی برای ارائه این اظهارنامه در نظر گرفته نشده است و اگر مودی، اظهارنامه مقرر در ماده 57 را قبلا تسلیم و یا بعد از صدور برگ تشخیص مالیات و قطعیت آن تسلیم نماید، قطعیت درآمد و مالیات مانع استفاده وی از معافیت نخواهد بود. (این قانون در اصلاحیه جدید تغییر کرده است و در حال حاضر طبق بخش نامه شماره 98/99/210  به تاریخ 27/12/99 سازمان امور مالیاتی کشور با موضوع ابلاغ دادنامه شماره 1804-1805 مورخ 18/11/99 هیات عمومی دیوان عدالت اداری تسلیم این اظهارنامه مقید به زمان گردیده است)

4 – حقوق بازشستگی و وظیفه دریافتی و جوایز و سود ناشی از سپرده های بانکی در قانون، درآمد در نظر گرفته نمی شود.

به طور مثال برای اشخاصی که صاحب ملک و زمین می باشد که آن را اجاره داده است و در کنار آن نیز حقوق بازنشستگی هم دریافت می کند این فرد می تواند در خصوص ارسال این اظهارنامه اقدام نماید و از معافیت قانونی ماده 57 برخوردار شود.

5 – مورد آخری که شامل این معافیت می شود فردی است که بیمه بیکاری دریافت می کند. بیمه بیکاری برای شخص حقیقی درآمد محسوب نمی شود از این رو شامل مالیات هم نیست و براساس تبصره 6 ماده 7 قانون بیکاری، بیمه بیکاری مانند سایر مستمری های تامین اجتماعی از پرداخت مالیات معاف می باشد. این فرد نیز می تواند اظهارنامه ماده 57 را تسلیم نماید و از معافیت مالیاتی ماده 57 قانون مالیات مستقیم استفاده نماید.

اما در صورتی که اظهارات ارائه شده شخص صحیح نباشد و مدارک مربوطه اظهارات او را ثابت نکند شخص علاوه بر پرداخت مالیات به اندازه یک برابر آن نیز جریمه می شود.

ماده ۲۴۷ قانون مالیات های مستقیم

یکی دیگر از قانون های مربوط به مالیات مستقیم ماده 247 می باشد که مربوط به اعتراض کتبی نسبت به مالیات تعیین شده می باشد. ماده ۲۴۷ قانون مالیات های مستقیم شامل 6 تبصره می باشد که به شرح زیر است:

آراء هیأت های حل اختلاف مالیاتی بدوی قطعی و لازم الاجرا است. مگراین که ظرف مدت 20 روز از تاریخ ابلاغ رأی براساس ماده (203) این قانون و تبصره های آن به مؤدی، از طرف مأموران مالیاتی مربوط یا مؤدیان مورد اعتراض کتبی قرار گیرد که در این صورت پرونده جهت رسیدگی به هیأت حل اختالف مالیاتی تجدید نظر احاله خواهد شد. رأی هیأت حل اختالف مالیاتی تجدید نظر قطعی و الزم االجراء می باشد.

تبصره 1- مؤدی مالیاتی مکلف است مقدار مالیات مورد قبول را پرداخت و نسبت به مازاد برآن اعتراض خود را در مدت مقرر تسلیم کند.

تبصره 2- نمایندگان عضو هیأت های حل اختالف مالیاتی نباید قبلا نسبت به موضوع مطروحه اظهار نظر داشته یا رأی داده باشند.

تبصره 3- در صورتی که رأی صادره هیأت بدوی از سوی یکی از طرفین مورد اعتراض تجدیدنظر خواهی قرار گرفته باشد در مرحله تجدید نظر فقط به ادعای آن طرف رسیدگی و رأی صادر خواهد شد.

تبصره 4- آراء قطعی هیأت های حل اختلاف مالیاتی به استثناء مواردی که رأی هیأت حل اختالف مالیاتی بدوی با عدم اعتراض مؤدی یا مأمور مالیاتی مربوط قطعیت می یابد برابر مقررات ماده )251 )این قانون قابل شکایت و رسیدگی در شورای عالی مالیاتی خواهد بود.

تبصره 5- سازمان امور مالیاتی کشور اجازه دارد شکایت کتبی مؤدیان مالیاتی از آراء هیأت های حل اختلاف مالیاتی صادره تا تاریخ تصویب این ماده که در مهلت قانونی به مرجع مالیاتی ذی ربط تسلیم شده است را یک بار به هیأت های حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به منظور رسیدگی و صدور رأی مقتضی احاله نماید.

تبصره 6- در مواردی که شکایت مؤدیان مالیاتی از آراء هیأت های بدوی از طرف هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر رد شود و همچنین شکایت از آراء هیأت های تجدیدنظر از طرف شعب شورای عالی مالیاتی مردود اعالم شود، برای هرمرحله معادل یک درصد (%1 ) تفاوت مالیات موضوع رأی مورد شکایت و مالیات ابرازی مؤدی در اظهارنامه تسلیمی، هزینه رسیدگی تعلق می گیرد که مؤدی مکلف به پرداخت آن خواهد بود.

لزوم پرداخت هزینه رسیدگی موضوع تبصره (6) ماده (247) قانون مالیاتهای مستقیم

به موجب صورت جلسه شماره 22-201 مورخ 19/08/1397 شورای عالی مالیاتی که در اجرای بند (3) ماده (247) قانون مالیات های مستقیم در موارد طرح پرونده در هیأت موضوع ماده (251) مکرر که منجر به کاهش مالیات می گردد ; مقرر می دارد: با توجه به ماهیت رسیدگی هیأت های موضوع ماده (251) مکرر قانون مالیات های مستقیم، مفاد صورت جلسه شماره 10-201 مورخ 29/08/1395 شورای عالی مالیاتی موضوع پیوست بخشنامه شماره 108/95/230 مورخ 21/12/1395 قابل تسری به پرونده های مطرح شده در هیات های مذکور نخواهد بود.

براین اساس هرگاه رای هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر که منجر به رد شکایت مؤدی شده است، توسط هیأت موضوع ماده (251) مکرر به هر دلیل منجر به کاهش مالیات گردد موجبی برای عدم پرداخت هزینه رسیدگی (موضوع تبصره 6 ماده 247  قانون مذکور) از سوی مؤدی نمی باشد.

با نرم افزار حسابداری نیکان دیگر نگران مالیات و پر کردن اظهار نامه مالیاتی نباشید و به حساب های خود به راحتی رسیدگی کنید.

این مقاله را به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هم‌اکنون عضو خبرنامه ما شوید